Ωρίμανση ψαριών στη Μαραθιά
Πολλοί από εμάς ίσως δεν είμαστε εξοικειωμένοι με την έννοια της ωρίμανσης (ή σιτέματος) ψαριών, παρότι η βάση της βρίσκεται στα παραδοσιακά αλίπαστα, όπως η γούνα που κάνουν στην Πάρο, ή η λακέρδα που τρώμε σε διάφορα μέρη της Ελλάδας. Όταν ο Μαρίνος Σουράνης ξεκίνησε τους πειραματισμούς του, το 2010, δεν ήταν εξοικειωμένοι ούτε καν οι δημοσιογράφοι της γαστρονομίας, ενώ η πρώτη ερώτηση που του έκαναν συνήθως ήταν μα, καλά, το ψάρι δεν πρέπει να τρώγεται φρέσκο;.
«Αναρωτήθηκα γιατί μπορούν να γίνουν αυτές οι διαδικασίες στο κρέας -όπως για παράδειγμα, στο μοσχάρι το οποίο δεν μπορείς να το φας την ίδια μέρα που θα το σφάξεις-, και όχι στο ψάρι. Στη θάλασσα υπάρχουν πολλά και διαφορετικά είδη και το κάθε ένα θέλει τον δικό του τρόπο χειρισμού. Κάποια ψάρια πρέπει να τα φας φρέσκα, κάποια είναι κατάλληλα για ωρίμανση – όπως ο ροφός, για τον οποίο οι παλιοί ψαράδες έλεγαν ότι πρέπει να τον αφήσεις δυο μέρες να κάτσει στο ψυγείο», λέει ο ίδιος.

«Το 2010 άρχισα να παλαιώνω ψάρια με φυσικό τρόπο και μετά με ψυγεία στα οποία είχα κάνει κάποιες πατέντες, ώστε να έχουν συγκεκριμένη υγρασία και θερμοκρασία για να σιτεύει εκεί το καθαρισμένο ψάρι. Καθώς δημοσίευα διάφορες από τις δοκιμές μου στο Instagram, με βρήκαν από μια ιταλική εταιρεία, την Stazionello με ιδιοκτήτη τον Alessandro Cuomo, η οποία είχε φτιάξει το Pesciugatore, έναν θάλαμο για να κάνουν curing σε σολομούς τους οποίους έβαζαν μετά σε σακουλάκια και τα πουλούσαν σε delicatessen καταστήματα. Μου τον έστειλαν, λοιπόν, με τη συμφωνία ότι αν μου κάνει θα το πληρώσω σε μια πολύ προνομιακή τιμή και ξεκίνησα να πειραματίζομαι».
Το σύστημα «trial and error», ωστόσο, ήταν, όχι μόνο κοπιαστικό, αλλά και κοστοβόρο, αφού χρειάστηκε να πεταχτούν κιλά ψαριών μέχρι να φτάσει στα επιθυμητά αποτελέσματα. Το πρώτο ψάρι που κατάφερε να παλαιώσει σωστά ήταν μια μεγάλη σφυρίδα και ακολούθησαν φαγκριά, μαγιάτικα κ.α. Το 2020 ο θάλαμος μαζί με τις συνταγές του Μαρίνου παρουσιάστηκαν για πρώτη φορά στη HORECA και πλέον πωλείται πάλι μαζί με δυο από τις δικές του συνταγές.
Χάρη στα ψάρια που έβγαιναν από τον θάλαμο παλαίωσης η κουζίνα της Μαραθιάς εμπλουτίστηκε με εξαιρετικά πιάτα.
Στο σπίτι του ο Μαρίνος έχει δημιουργήσει ένα εργαστήριο-παρασκευαστήριο με κουζίνα καλύτερα εξοπλισμένη και από της Μαραθιάς. Τον χειμώνα προσπαθεί να εξελίσσει την επόμενη μέρα πειραματιζόμενος επάνω σ’ αυτό που του αρέσει να κάνει σε σχέση με τα ψάρια, κατά κύριο λόγο, και διάφορα άλλα υλικά.

ΜΕΡΙΚΕΣ ΒΑΣΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΤΗΣ ΩΡΙΜΑΝΣΗΣ ΨΑΡΙΩΝ
-Η ωρίμανση ψαριών χωρίζεται σε δυο μέρη, στην υγρή (νωπή) και στην ξηρή η οποία αφαιρεί όσο το δυνατόν περισσότερο ποσοστό υγρασίας από τη σάρκα του ψαριού ώστε αν θέλεις να το φυλάξεις για ένα μεγάλο διάστημα.
-Για την νωπή (σίτεμα) ο μηχανισμός λειτουργεί με άλλο τρόπο καθώς αφαιρείς αρκετά λιγότερη υγρασία. Αυτό που προσπαθείς να πετύχεις είναι να «ξεκουράσεις» τη σάρκα του ψαριού.
-Ιδανικά για dry aging και σίτεμα είναι κυρίως τα αφρόψαρα που έχουν περισσότερα Ω λιπαρά. Αυτά μπορείς να τα κρατήσεις 20- 25 μέρες μέσα στον θάλαμο και να έχεις ένα εξαιρετικό αποτέλεσμα
-Σε ροφό, στείρα, ένα μεγάλο φαγκρί, ή σφυρίδα είναι καλύτερα να κάνεις νωπή ωρίμανση. Στην περίπτωση αυτή τα αφήνεις γύρω στις 10 μέρες.
